‘Luister naar die ander’

In onze stad is een betrokken journalist die niet voor niets, een paar jaar geleden, de eretitel Nijmegenaar van het jaar kreeg. Ik ken hem al vanuit de papierenkrantentijd en tegenwoordig volg ik hem met veel plezier op twitter. Zo kan ik lezen en zien hoe het gevoel in de stad is over actuele en wetenswaardige zaken. Ik moest op de terugweg naar huis vandaag aan hem denken, toen ik nadacht over de inhoud van deze blog.

Zo voel ik me bij het maken van deze blog altijd een beetje journalist, omdat ik verslag doe van wat ik meemaak in de TaskForce, doch jullie als lezers ontkomen niet aan mijn ‘sausje’. Objectieve journalistiek bestaat namelijk niet, zoals de deze week overleden Kees Driehuis zijn jonge collega’s kennelijk altijd voorhield. Ik denk dat het klopt. We kijken allemaal met onze eigen bril en horen met onze ‘eigen oren’. Dat laatste was een wijsheid die ik van mijn schoonvader meekreeg, want hij wist als docent en mentor van tieners als geen ander dat niet alles wat je denkt aan informatie over te brengen, ook door de ander in een keer wordt begrepen.

Een groot deel van ons gesprek in de TaskForce ging daar vandaag over. De verhalen die we als beweging willen overbrengen, hebben voor elke doelgroep weer net andere woorden, metaforen of beelden nodig. Wat ik als CIO gesneden koek acht, is voor een bestuurder pas interessant als die er randvoorwaarden of koersen mee kan realiseren of veranderen. Terwijl iemand die op een inhoudelijk thema bezig is beleid te formuleren er weer anders naar kijkt of gebruikt, dan een leidinggevende in de uitvoering. En je zult ondertussen maar gemeentesecretaris zijn en met al die doelgroepen verbindingen moeten leggen. Terwijl je uiteraard eerst zelf HET verhaal je eigen moet leren maken.

Met die insteek praten we eigenlijk over alle onderwerpen die op onze tafel komen. Begrijpen we zelf genoeg waar het over gaat, welke puzzels of dilemma’s ons vragen uitspraken te doen of richting te geven? Om vervolgens veel aandacht te besteden aan hoe dat verder wordt gebracht in wat we als beweging samen organiseren willen realiseren.
Otto Thors, die ons met de vertaling gaat helpen, zei het vandaag mooi. Zoeken naar de verhalen die ieders ‘emotie’ raakt. We zijn goed in verantwoorden en argumenteren. Alleen dat raakt onvoldoende. Wat zijn al de concrete successen? Dat bereik je niet met een koude opsomming van projecten die onderweg zijn, maar door te beschrijven wat het als baat oplevert en waarover we trots aan elkaar kunnen vertellen. Liefst omdat onze inwoners dat herkennen als een verbetering van de dienstverlening waar zij gebruik van maken.

Een duidelijk trots succes momentje gaf een collega van een middelgrote gemeente, me donderdag mee: “Wat geweldig dat de Verwerkersovereenkomst er is” en verplicht is vastgesteld door het College van Dienstverlening. “Dat scheelt iedere gemeente nu duizenden euro’s”, die we anders kwijt zijn aan inhuur van juridisch advies bij het afsluiten van inkoopcontracten met ICT leveranciers. Die opluchting dat er nu een overeenkomst is, is er overigens ook aan de kant van de leveranciers, want die hadden ook heel wat te stellen met onze verschillende inzet op die spelregels.

Een ander voorbeeld over hoe we met elkaar nu goed aan de slag zijn is de transitiestrategie Common Ground. Raymond Alexander van VNG Realisatie kwam niet alleen praten. Hij nam Tseard Hoekstra mee, in zijn rol van voorzitter van de Adviesgroep Common Ground. De groep CIO beraad waarvan Tseard deel uitmaakt, heeft namelijk afgesproken met Raymond dat we samen dit document gaan afmaken. Heel veel ingrediënten daarvoor zijn de afgelopen maanden al opgehaald en inmiddels hebben acht gemeentelijke collega’s zich gemeld. Om daar samen een goede klank uit te halen, zodat alle luisteraars het verhaal kunnen horen en er blij van worden. In januari komen ze terug -naar ik vertrouw- met een muziekstuk dat klinkt als een klok.
Een bijzonder puntje memoreerde Tseard: we gaan samen oefenen om ook gemeenten die niet zomaar capaciteit en kennis beschikbaar kunnen stellen, mee te nemen in het maken van deze compositie. Of in de taal voor mijn informatiecollega’s. Niet alle VIAG leden kunnen meeschrijven en het is de kunst nu te vragen wat hun behoeftes zijn bij de transitiestrategie en die dan te vertalen. Dat levert hopelijk voldoende lijnen op die ze herkennen en kunnen gebruiken. Die nuttig zijn voor alle gemeenten, ongeacht de hoeveelheid inwoners die je als ‘klanten’ over je vloer krijgt of die je service verleent in de dorpen en wijken van onze gemeenten. Van dit soort acties worden alle leden van de TaskForce blij en ik ben nu al trots op de collega’s die hier aan meewerken!

Een mooi en goed gesprek hadden we over basisprocessen. Dat verhaal is nog minder af, zoals Wim Blok in zijn aftrap meegaf. We hebben woorden gebruikt als modulair, beleidsarme onderdelen van processen, eenduidige methodiek, iets à la Common Ground principes, prototypen met specialisten en tot standaard brengen met domeineigenaren. A fin, we zijn er nog niet helemaal uit, maar er begint een lijn van denken te ontstaan. Daarmee kunnen Huub Westendorp, Wim Blok en Raymond Alexander, samen met nog veel meer creatieve en doenerige denkers mee verder werken.

Interessant was te zien dat een op zich toch technisch onderwerp als gemeentelijke gemeenschappelijke infrastructuur, gelukkig af te korten tot GGI, een boeiende dialoog op gang bracht tussen de gemeentesecretarissen in de TaskForce. Het ging over de noodzaak om onze CISO’s in stelling te brengen voor bestuurlijke awareness op het punt van implementatie. Het dilemma is dat er hoe dan ook beperkte capaciteit qua benodigde expertise is en we iets moeten verzinnen om dat centraal en decentraal geregeld te krijgen. Met name wat het vergt om het infradeel dat over het bewaken van veiligheid gaat, te implementeren. Onze gezamenlijke inspanning is erop gericht goed te kijken welke expertise nodig is, hoe we dat organiseren en welke keuzes het vraagt aan elke gemeente en van onze vereniging gezamenlijk. Kortom, wordt vervolgd in nauw overleg met Theo van den Brink en Jeroen Schuuring, die dit vanuit VNG Realisatie faciliteren.

De uitsmijter vandaag is het inmiddels jaarlijkse congrestival dat ieder voorjaar door onze VNG wordt georganiseerd. Noteer alvast de datum in je agenda: 15 april 2020. Natuurlijk staat dan Samen organiseren weer in de spotlights.
Enne …. mocht je nog goede ideeën hebben voor inhoud, vorm of naam van dit congres/festival, dan kun je die binnenkort kwijt aan onze VNG. De projectleider Jessica de Wit zorgt voor een emailadres.

De journalist over wie ik mijn blog begon is een vaak kritische volger van activiteiten en tevens dromer over de ontwikkelingen in en van de stad. Hij doet dat overigens hands-on, want regelmatig pakt hij door om dingen voor elkaar krijgen. Door publiciteit te geven, zelf op sjouw te gaan en vooral door verhalen te blijven vertellen. Dat laatste is iets dat hij niet alleen doet en kan. Daarom is het goed dat wij binnen samen organiseren meerdere vertellers hebben en mensen die verhalen goed kunnen opschrijven. Gelukkig hoef ik dat evenmin alleen te doen en dat geeft brandstof om het vuurtje aan te blijven wakkeren. Daarbij is het goed om een tip van Rob Jaspers -want zo heet hij- in dit proces te blijven gebruiken: ‘Luister naar die ander’.

Constance Boogers